سنتز و هویت شناسی رزین پلی استر پایه‌آبی قابل پخت با رزین ملامین و مقایسه خواص ضد خوردگی آن با یک رزین تجاری وارداتی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

2 استادیار، پژوهشکده رنگ و پلیمر، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

3 دانشیار، دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ، دانشگاه صنعتی امیر کبیر، تهران، ایران

چکیده

در این پژوهش با ترکیبی از منومرهای خطی و حلقوی رزین پلی‌استر سنتز شد. در گام بعدی رزین سنتز شده پس از خنثی سازی توسط آمین با آب رقیق شد و در نهایت یک رزین تقلیل پذیر در آب بدست آمد. تمامی محصولات در درصد جامد حدود 45 که، نزدیک به درصد جامد رزین تجاری بود تنظیم شدند و سپس مورد ارزیابی قرار گرفتند. با استفاده از آزمون‌های FTIR، GPC، DSC هویت شناسی رزین انجام شد و برای تحلیل تخریب حرارتی رزین از آزمون TGA استفاده گردید. بیشترین پایداری در pH برابر 7 حاصل شد. رزین‌های سنتز شده با نسبت وزنی 1:4 با رزین ملامین مخلوط شدند و بر روی ورقه‌ی فولادی و بار دیگر برای بررسی دقیقتر عملکردشان در یک سامانه‌ی پوششی بکار رفتند. برای ارزیابی خواص ضد خوردگی از آزمون مه نمکی استفاده شد و از رزین پلی‌استر تجاری مورد استفاده در صنعت به عنوان شاهد استفاده گردید. نتایج آزمون مه نمکی نشان داد که علی رغم ماهیت آبدوستی رزین سنتز شده، در سامانه‌ی پوششی مقاومت آبی مناسبی را از خود نشان داد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات