ارزیابی پایداری حرارتی روغن سیلیکون و پلی اتیلن گلیکول به نرم کننده ی چرم های تاریخی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه مرمت اشیاء فرهنگی و تاریخی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان

چکیده

_
تخریب پوشش دهنده ها و نرم کننده های مورد استفاده در حفاظت از چرم های تاریخی،
آسیب به ویژگی های ساختاری و بصری این آثار را در پی دارد. لذا با در نظر گرفتن ارزش های ما نهفته در آثار تاریخی، ارزیابی پایداری این مواد پیش از مداخلات حفاظتی ضروری است. از این رو پایداری حرارتی پلی اتیلن گلیکول (GEP) و روغن سیلیکون به پوشش دهنده چرم های تاریخی خشک و اشباع از آب، مورد مطالعه قرار گرفت. علاوه بر این، کارایی اسید اسکوربیک(AA) به افزودنی ضد اکسایش به GEP نیز بررسی شد. در این راستا پایداری ساختاری نرم کننده ها با استفاده از طیف سنجی RITF - RTA و ثبات رنگی چرم های درمان شده، به روش رنگ سنجی ارزیابی گردید. نتایج نشان دهنده ی اکسایش شدید GEP در جریان پیرسازی تسریعی بود که افزودن اسید آسکوربیک مانع از این تغییر شد. ارزیابی چرم های درمان شده با GEP، تغییر شدید رنگی این نمونه ها را پس از پیرسازی نشان داد که با افزودن اسید اسکوربیک تشدید گردید. این در حالی است که روغن سیلیکون پایداری حرارتی بسیار بالایی داشت و چرم های درمان شده با آن نیز، کم ترین میزان تغییر رنگ را نشان دادند. از این رو درمان چرم های تاریخی با استفاده از روغن سیلیکون به سبب پایداری بالای آن و حفظ ویژگی های رنگی چرم، مناسب تر است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات