این پژوهش به مطالعه و بررسی خواص تترافلوئورواتیلن پروپیلن تقویت شده با برومید سدیم پرداخته و نتایج با خصوصیات فلز سرب مقایسه شده است. درصدهای وزنی برومید سدیم که استفاده شده‌اند در پنج دسته متغیر است. ضریب تضعیف جرمی، ضریب تضغیف خطی، عدد اتمی مؤثر و چگالی الکترونی مؤثر در هر گرم ماده با استفاده از نرم‌افزار PSD محاسبه شدند. اگر چه خصوصیات تضعیف تابش پلیمر در نظر گرفته شده نسبت به سرب ضعیف‌تر بودند اما در بسیاری از شرایط که امکان استفاده از سرب نامناسب است می‌توان از این پلیمر استفاده کرد. نتایج نشان می‌دهند که مقادیر ضریب تضعیف جرمی و ضریب تضعیف خطی برای فوتون‌های کم انرژی بیشتر است و کامپوزیت‌های تقویت‌شده با درصد‌های بالاتر برومید سدی، ضریب تضعیف جرمی و ضریب تضعیف خطی بالاتری را نشان می‌دهند. سهم پراکندگی کامپتون در سراسر محدوده انرژی تقریباً ثابت باقی ماند، در حالی که اثر فوتوالکتریک در انرژی‌های پایین غالب است و برهمکنش تولید زوج در انرژی‌های بالا به طور فزاینده‌ای غالب شد. با افزایش درصد وزنی برومید سدیم در کامپوزیت، ضخامت لایه مورد نیاز که شدت تابش را به نصف برساند، کاهش می‌یابد. این امر باعث می‌شود کامپوزیت‌هایی با درصد وزنی بالاتر برومید سدیم در تضعیف تشعشع کارآمدتر باشند. عدد اتمی موثر نیز برای کامپوزیت‌هایی با درصد وزنی بیشتر از برومید سدیم بالاتر بود، که نشان می‌دهد آنها در کاهش تشعشع مؤثرتر هستند. به طور کلی، تترافلوئورواتیلن پروپیلن تقویت شده با برومید سدیم، به عنوان ماده‌ای برای کاربردهای محافظت در برابر تشعشعات، امیدوار کننده است.