پوشش‌های اپوکسی به عنوان پوشش داخل قوطی‌های مواد غذایی کاربرد متداول داشته و خواص مکانیکی، چسبندگی و انعطاف‌پذیری خوبی دارند و قوطی‌های مواد غذایی را در برابر خوردگی محافظت می‌کنند. این پوشش‌ها حاوی بیسفنل‌ Aدی گلیسیدیل‌اتر (BADGE) و واحدهای بیسفنل‌ A (BPA) به صورت باقی‌مانده در ساختار هستند که خطر مهاجرت این مشتقات به داخل مواد غذایی کنسرو شده وجود داشته و اثرات خطرناکی بدنبال دارد. در این تحقیق، ناتو ذرات دی اکسید سیلیسیوم به فرمولاسیون پوشش اپوکسی داخل قوطی اضافه شده و اثر آن بر مهاجرت BPA و مشتقات BADGE با استفاده از روش‌های تست پلاسمای جفت‌شده‌القایی (ICP) و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) ارزیابی شد. همچنین خواص مکانیکی، شیمیایی و ایمنی حاصل از این پوشش‌ها مورد مطالعه قرار گرفت. مشاهدات نشان داد که سختی(خراش پذیری) پوشش‌ها با افزودن 5/0 درصد وزنی نانو ذرات SiO2 افزایش داشت. نرخ مهاجرت SiO2 ناچیز و نرخ مهاجرت BPA کمتر از حد قابل‌قبول ذکر شده در مقررات کمیسیون (EU 10/2011) بود.ه و با افزودن 3/0 درصد وزنی نانوذرات SiO2 ، حدود 3 درصد کاهش داشت. نرخ مهاجرتBADGE و مشتقات هیدراته و هیدروکلره آن نیز در شبیه‌سازهای غذایی کمتر از حد قابل‌قبول در 2005/1895 (EC) بود. بطوری که میزان مهاجرت BADGE و مشتقات هیدراته آن (BADGEs) داخل شبیه‌‌سازهای غذایی اسیدی و الکلی، در پوشش اپوکسی حاوی 3/0 درصد وزنی نانوذرات SiO2 در مقایسه با نمونه پوشش اپوکسی خالص، به ترتیب به میزان 6 و 22 درصد و میزان مهاجرت مشتقات هیدروکلره داخل شبیه ساز الکلی به میزان 8/6 % کاهش داشت.