در سال‌های اخیر، جوهرهای رسانای آب‌پایه به‌عنوان جایگزین‌های سازگار با محیط‌زیست برای سامانه‌های پایه‌حلالی مورد توجه قرار گرفته‌اند. کربن سیاه به‌عنوان یک ماده رسانای غیرفلزی و مقرون‌به‌صرفه، کاربرد گسترده‌ای در فرمولاسیون این جوهرها دارد. با این حال، دستیابی همزمان به پخش‌شوندگی مطلوب و هدایت الکتریکی بالا در جوهرهای آب‌پایه حاوی کربن سیاه، یک چالش اساسی است، زیرا مشخصه‌های ساختاری و سطحی کربن سیاه تاثیر متضادی بر این دو ویژگی دارند. این پژوهش به بررسی عوامل موثر بر پخش‌شوندگی و هدایت الکتریکی جوهر‌های آب‌پایه حاوی سه نوع کربن سیاه تولیدی شرکت کربن ایران (N-550، N-330 و N-234) با مشخصات متفاوت پرداخته است. خمیر جوهرها با استفاده از یک رزین اکریلیک، عامل پخش‌کننده پلیمری و به روش آسیاب ساچمه‌ای تهیه شدند. اگرچه پایداری هر سه جوهر به کمک آزمون سانتریفیوژ در دور بالا تایید گردید، اما این پراکنه‌ها رفتار رئولوژیکی و مشخصه‌های رنگ‌سنجی نسبتا متفاوتی داشتند. تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی و آزمون الکتریکی نشان داد که جوهر حاوی ذرات N-234 به‌دلیل ریزساختار بازتر که به تشکیل شبکه نفوذ کمک می‌نماید، دارای بالاترین هدایت الکتریکی است. مقاومت سطحی در جوهر حاوی N-234 حدود نه برابر از جوهر حاوی N-550 کمتر است. به‌طور کلی، نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که انتخاب کربن سیاه با ساختار کلوخه‌ای بازتر و سطح ویژه بالاتر، در کنار به‌کارگیری عامل پخش‌کننده مناسب و روش اختلاط صحیح، می‌تواند منجر به دستیابی همزمان پخش‌شوندگی و هدایت الکتریکی در جوهرهای آب‌پایه گردد. این یافته‌ها گامی مهم در جهت توسعه جوهرهای رسانای پایدار برای کاربردهای الکترونیک چاپی و پوشش‌های ضداستاتیک است.